قضاوت برای تشخیص یا قضاوت برای ارزش گذاری:

قضاوت برای تشخیص، فعالیتی است با ذهن باز و بدون تعصب. تشخیص دهنده با بررسی شواهد موجود به تحلیل و بررسی واقعیت می پردازد. و در این تعریف منظور از واقعیت چیزی است که تشخیص دهنده با حواس پنج گانه خود قادر به درک آنهاست. اینگونه قضاوت لازمه زیست خردمندانه است. ما برای تشخصی کیفیت، برای سنجش استاندارها، برای حل مسایل و برای تصمیم گیری خردمندانه به این نوع از قضاوت احتیاج داریم. پرورش تفکر نقاد یکی از روش‌هایی است که به قدرت تشخیص و تصمیم گیری خردمندانه بسیار کمک می‌کند.

 

 

قضاوت برای ارزش گذاری، فعالیتی است که بر اساس سیستم ارزشی ما رخ می‌دهد و معمولا همراه پیش داوری است. ارزش گذاری به معنای اضافه کردن نظرمان به واقعیت است، یعنی واقعیت را بد و خوب کردن، زشت و زیبا کردن، درست و غلط کردن. این نوع قضاوت تحت تاثیر

احساسات فرد قضاوت کننده و منطبق بر سیستم ارزشگذاری اوست. در بعضی از موارد این گونه قضاوت براساس خطاهای ذهنی (خطاهای شناختی) است.

خلاصه ای از خطاهای ذهنی رایج را به زودی در یک فایل ویدیویی در کانال پست می کنیم.

 

 

مرد، زن، رنگین پوست، دگرباش، مسلمان، آسیایی، روستایی، افغان، لر، فارس و …

ما این برچسب ها نیستیم!همه ما انسانیم!

نگذاریم برچسب ها ما را از هم جدا کنند و یا تصور بالاتر یا پایین تر بودن از دیگری را در ما بیافرینند.

 

آدمها عموما در اولین برخورد جذب افرادی می شوند که شبیه به آنها هستند اما این شباهت برای شکل دادن یک رابطه ی صمیمانه کافی نیست. بر خلاف باور عام دوست صمیمی پیدا کردنی نیست، صمیمیت در طول زمان و با سنجش ساخته میشود.

 

در کتاب فارسی دبستان یاد گرفتیم ” نفرین به دهانی که بی موقع باز شود” اما متاسفانه یاد نگرفتیم که با دهانی که به موقع باز نشود چه بکنیم!

روابط ما از حرف هایی که می زنیم آسیب کمتری می بینند تا از حرف هایی که نمی زنیم. حرف های زده نشده جمع می شوند و ناگهان به صورت واکنش های عاطفی و غیر منتظره خودشان را نشان می دهند.

به قول حمید مصدق:

” حرف را باید زد!

درد را باید گفت!”

 

درهای گفت و گو را باز کنیم، قفل از زبان بگشاییم و اجازه بدهیم حرف هایمان را بشنوند و حرف ها را بشنویم.

 

ما محصور باورهای خودمانیم و باورفروش محله ی ما این را فهمید. او باور هایی با اسامی جدید برایمان آورد، اسم های خاص و کلماتی عجیب. اهل محل برای خریدن باورهای جدید صف کشیدند و هرکس باوری را که می گرفت محکم بغل می کرد و به آن می چسبید، بعضی ها هم باورهایشان را هی باصدای بلند برای دیگران تعریف می کردند تا بقیه بدانند چقدر باورهایی که خریده اند خوب و عمیق و کارگشاست.

باورفروش محله پولدارتر و پولدارتر شد و ما هم محصور باور های جدیدمان در قفس باور ها دور هم جمعیم …

 

 

گاهی اوقات، برای خروج از احساس تنهایی، به جمع هایی رو می آوریم که در ظاهر ما را از این احساس ناخوشایند جدا می کنند اما در باطن همچنان تنهاییم.

صمیمیت ساختنی است نه پیدا کردنی، آن را یاد بگیریم و در روابطمان بسازیمش تا اگر دیدیم به جمعی تعلق نداریم به آسانی از آن جماعت فاصله بگیریم.

 

زمان هایی که دلگیری، زمان هایی که تنهایی، زمان هایی که به گوشی برای شنیدن احتیاج داری، یک دوست صمیمی می تونه کمکت کنه، نه کلکسیونی از مدال های افتخار!

پنجاه کاری که می تونیم برای مراقبت از خودمون انجام بدیم.
حتی یک کار کوچک می تواند اثری بزرگ در سلامت روانمان داشته باشد.
مراقب خودت باش.

کارگاه «غلط گویی های رایج» جمعه اول جون ساعت ۶:۳۰ عصر در بنیاد بیدار.با ما تماس بگیرید.

Posted by Beedar Centre on Monday, May 28, 2018